Nieuwsbrief augustus 2026

Sharon Marcus was vijfentwintig jaar lang een trouwe consulente bij Be’ad Chaïm, eerst in Haifa en daarna in Jeruzalem. Haar leven stond in het teken van dienstbaarheid, vriendelijkheid, barmhartigheid en medeleven. In de loop van de jaren dat ze bij ons werkte, heeft ze ongeveer 700 baby’s gered.

Hoewel we in 2006 met het Operatie Mozes-programma begonnen, werd de eerste baby die in ons systeem werd geregistreerd, in januari 2007 geboren. Sindsdien zijn 629 moeders die medeleven en zorg ontvingen, onder Sharons naam in onze administratie geregistreerd. En zij hielp verschillende van deze moeders die meerdere kinderen hadden. Honderden en honderden kinderen leven nu dankzij Sharons trouwe, zelfopofferende zorg. Toen ik de namen las van alle moeders voor wie Sharon zo teder zorgde, werd ik overweldigd door dankbaarheid en verwondering. Telkens weer kwam Sharon mijn kantoor binnen en zei ze vol overgave tegen me: „We moeten meer doen om te helpen…“ Ze was een fervente beschermster van moeders in nood en hun pasgeborenen, altijd op zoek naar manieren om hun zware lasten te verlichten.

Sharon was ook een steunpilaar van kennis voor ons team; ze leidde velen van ons – waaronder mijzelf – op, in essentiële counseling vaardigheden. Telkens wanneer er een medische vraag rees, deed ze onvermoeibaar onderzoek, totdat ze de meest nauwkeurige, uitgebreide informatie kon verstrekken. Ze moedigde onze medewerkers voortdurend aan en leidde hen op, om duidelijke, overzichtelijke dossiers bij te houden, zodat we onze relaties met elke zwangere vrouw en kersverse moeder met grote toewijding konden onderhouden.

In deze nieuwsbrief is het een grote vreugde om foto’s te delen van enkele van de vele baby’s wiens leven dankzij Sharons volharding en liefde van abortus is gered. Ik heb twee vrouwen gebeld die bijzonder dicht bij haar stonden en hoorde hoezeer zij haar waardeerden en haar hulp op prijs stelden.

In het Hebreeuws zeggen we, wanneer iemand overlijdt: „yehi zichra mevurach“ – moge haar nagedachtenis gezegend zijn. De honderden kinderen die nu nog in leven zijn, van wie sommigen al vijfentwintig jaar oud zijn, getuigen ongetwijfeld van de gezegende nagedachtenis aan Sharons prachtige, goed geleefde leven.

Met diepe dankbaarheid voor Sharons leven en voor de vele geweldige mensen die samen met ons werken om levens te redden.

Sandy

Erica en haar zoontje Benzi

Toen Erica voor het eerst als nieuwe immigrante aankwam, stond ze voor de enorme uitdaging om zich als gescheiden vrouw in haar eentje in een nieuw land te redden, om al snel te ontdekken dat ze zwanger was. Op dat kwetsbare moment kwam Sharon in actie; ze bracht talloze uren door met Erica te praten, naar haar hart te luisteren en haar voortdurend aan te moedigen.

In april 2008 werd haar prachtige zoon, Benzi, geboren, die al snel het geliefde ‘boegbeeld’ van Be’ad Chaïm werd. Erica’s talenten kwamen volledig tot hun recht toen ze zich inzette om enkele van onze reclamecampagnes te helpen ontwerpen. Door de jaren heen bleef hun band bestaan. Erica nodigde Sharon van harte uit om de belangrijkste mijlpalen in haar leven mee te maken, van haar bruiloft tot de bar mitswa van Benzi. Vandaag is Benzi achttien jaar oud en staat hij op het punt om in dienst te gaan in het Israëlische leger. Een sterke, jonge Israëlische man die nu leeft dankzij Sharons toewijding en de moed van zijn moeder.

Ched, Haim en Hannah: Een Erfenis van geloof

Cheds reis begon toen ze als gastarbeidster van de Filippijnen naar Israël verhuisde. Toen ze in haar eentje geconfronteerd werd met een onverwachte zwangerschap, stond ze voor een hartverscheurende keuze: de baby laten aborteren of haar baan en enige bron van inkomsten verliezen. Dankzij Sharons diepe medeleven en toegewijde zorg tijdens vele bezoeken aan de praktijk vond Ched de moed om voor het leven van haar zoon, Haim, te kiezen. Tijdens deze moeilijke periode ontdekte Ched de liefde van Jezus de Messias en wijdde ze haar leven vol vreugde aan God.

Haim werd geboren in november 2008. Jaren later, in 2019, bood Sharon opnieuw troost en begeleiding toen Ched opnieuw zwanger raakte, waardoor ze vol trots koos voor het leven van haar dochter, Hannah. Hoewel het gezin een moeilijke overgang doormaakte toen hun visum in 2020 werd afgewezen, waardoor ze gedwongen werden terug te keren naar de Filippijnen, wankelde Cheds geloof nooit. Toen we hoorden dat Ched ziek was, bleven we nauw met haar verbonden en waren we verenigd in gebed tijdens haar moedige strijd tegen kanker.

Hoewel Ched vorig jaar naar huis is gegaan om bij de Heer te zijn, leeft haar ongelooflijke nalatenschap voort. We zijn iedereen die haar trouw in gebed heeft gedragen via onze wekelijkse gebedsbrieven zeer dankbaar. Vandaag de dag is de zestienjarige Haim een vrome jongeman die al begonnen is met het prediken van het Woord in zijn kerk, waarmee hij het prachtige fundament van geloof voortzet dat hun moeder heeft gelegd.

Neta en haar dochtertje Miriam

Neta, een jonge moeder uit de beginjaren van ons Operation Moses-project, beviel in januari 2007 van haar dochter Elian. Op slechts 21-jarige leeftijd, boos en verward, koos Neta alleen voor het leven van haar baby, dankzij de emotionele en praktische steun van Sharons begeleiding.

In die vroege dagen, nog vóór de tijd van GPS, brachten Sharon en ik (Sandy) persoonlijk babybedjes, kinderwagens, badjes en verschoontafels naar de appartementen van de moeders. Maandenlang baanden wij ons lachend een weg door de verwarrende straten van Jeruzalem, om luiers, flesvoeding en – het allerbelangrijkste – een maandelijkse knuffel te brengen.

In de loop der jaren kreeg Neta te maken met verschillende tragische miskramen en abortussen. Toch kwam drie jaar geleden, na Sharons pensionering, onze begeleidster Riwkah in beeld en hielp ze Neta om voor haar vierde kind, Nof, voor het leven te kiezen.

Sharon zette de toon voor liefdevolle acceptatie van elke moeder, zonder ook maar een greintje oordeel – een erfenis die al onze consulentes voortzetten. Het is werkelijk een cultuur van liefde. Nadat Nof was geboren, deelde Neta dit prachtige bericht:

“Jullie hebben mijn kleine meisje van de dood gered. Ik heb minstens tien keer spijt gehad dat ik geen abortus had laten doen, maar jullie waren er bij elke stap. Nu ze er is en ik naar haar kijk, besef ik dat ik een prachtig geschenk heb gekregen om van te houden en waar ik verliefd op ben.”

Ortal en Aviel (2009), Agam (2012) en Halleli (2021)

Jarenlang stond Sharon Ortal bij tijdens enkele van haar donkerste periodes. Vanaf 2008 kreeg Ortal twee kinderen (Aviel in 2009 en Agam in 2012) van een man die later vijf jaar gevangenisstraf kreeg vanwege drugsverslaving en huiselijk geweld. Na zijn vrijlating begon hij Ortal te stalken, waardoor ze gedwongen werd naar Noord-Israël te vluchten en haar telefoonnummer te veranderen.

Later raakte Ortal zwanger van een nieuwe partner. Hij bood aan om een abortus te betalen, wat Ortal overwoog, maar uiteindelijk besloot ze ervan af te zien vanwege het aanhoudende trauma van een eerdere abortus. Wanhopig op zoek naar houvast werd Ortal door haar moeder – die nog steeds in Jeruzalem woonde – herinnerd aan de steun die ze ongeveer tien jaar eerder van Be’ad Chaïm had gekregen. Hoewel we waren verhuisd, had haar moeder ons met veel doorzettingsvermogen opgespoord en opnieuw contact gelegd.

Dit leidde tot een vreugdevolle hereniging tussen Ortal en Sharon, zowel via de telefoon als op kantoor, waar Sharon Ortal omhelsde als een oude vriendin. In 2021 werd Ortals dochter, Haleli, geboren.

Onlangs belde Sandy om Ortal te vertellen dat Sharon was overleden. Ortal deelde dit ontroerende eerbetoon:

„Sharon was ongelooflijk vriendelijk en altijd gul. Ze zei nooit ‘nee’ als ik wilde praten; ze luisterde geduldig en handelde met heel haar hart. Ik zorg nu voor mijn ernstig zieke grootmoeder die dementie heeft. Ik geloof dat er geen groter geschenk is dat ik mijn kinderen kan geven dan te leren niet alleen te ontvangen, maar ook aan anderen te geven. Ik heb hulp gekregen van Sharon, en het is niet meer dan terecht dat ik dat goede doorgeef. Zeg alsjeblieft tegen Sharons zonen: ‘Jullie moeder had een enorm groot hart. God ziet al haar goede daden; moge Hij jullie op zijn beurt vreugde schenken.’"

Dankzij Sharon leven ze nog. Het zijn haar kleinkinderen.

Mary en haar kinderen

Mary ontmoette Sharon zeventien jaar geleden voor het eerst, toen Sharon haar hielp te kiezen voor het leven en essentiële steun regelde voor haar dochter, Or-El. Twee jaar later beviel Mary van haar zoon Vadi, die werd geboren met ernstige, meervoudige aangeboren afwijkingen, waaronder blindheid en verlamming. Gedreven door de wens om Vadi positieve prikkels en gezelschap te bieden, verwelkomde Mary al snel nog een zoon in het gezin. Later kregen zij en haar man nog twee kinderen.

Toen ik deze week het nieuws over Sharons overlijden vertelde, barstte Mary in tranen uit en herhaalde ze keer op keer: „Ze was een geweldige vrouw. ”

Terugkijkend op hun langdurige band herinnerde Mary zich: „Toen ik Sharon 17 jaar geleden ontmoette, had ze slechts één of twee witte haren. Uiteindelijk werd haar haar helemaal grijs en daarna wit. Wat een vrouw! Ze belde altijd om te vragen hoe het met me ging en had oog voor elk klein detail. Ze deed alles voor me. Toen ze vier jaar geleden met pensioen ging, belde ze speciaal om me dat te laten weten en om afscheid te nemen. Sharon is nu in de Wereld van de Waarheid.”

Diep geraakt stuurde Mary dit emotionele spraakbericht voor Sharons zonen:

“Na ons gesprek ben ik sprakeloos en voel ik veel verdriet. Sharon was een van de meest bijzondere mensen die ik ooit heb ontmoet. Zeg alsjeblieft tegen haar zonen dat hun moeder nu op een prachtige plek is, waar ze rust na al haar lijden. Voor mij was ze een bijzondere ziel, iemand die altijd gaf, en als een tweede moeder. Ze belde me buiten werktijd gewoon om te vragen hoe het met me ging en verwelkomde me altijd met open armen. Ze zei altijd: ‘Als je even wilt komen zitten en praten, kom dan gewoon langs.’ Ze heeft me geholpen met vier van mijn kinderen. Ze bracht vreugde in mijn gezin, in de organisatie en bij iedereen om haar heen. Ik wens haar familie alle troost van de wereld toe. Haar beloning in de hemel is groot vanwege de honderden moeders die ze heeft geholpen. Het feit dat ze mij ervan weerhield mijn eerste kindje te laten aborteren, maakte de weg vrij voor het gezin dat ik nu heb. Uniek. Ze was een bijzondere vrouw en het ware symbool van de organisatie. Ik zou willen dat ik haar zonen kon komen omhelzen, zodat ik het gevoel zou hebben dat ik Sharon omhelsde. Moge jullie troost vinden vanuit de hemel.”

Klik hier om de Nieuwsbrief als PDF te downloaden