In de huidige Israëlische samenleving is abortus bijna alledaags geworden. Onze regering betaalt, via onze nationale ziektekostenverzekering en met toestemming van een ‘comité voor zwangerschapsafbreking’ (99,6% van de aanvragers krijgt toestemming), de abortussen alsof het gezondheidszorg betreft.
Een eenvoudig maar krachtig contrast! Haat, hoezeer ook verdoezeld door gladde schijn, is het egoïstische principe van de mens.
Deze psalm kan dienen als een gebed voor de bescherming van het ongeboren kind. Moge God onze leiders rechtvaardige wijsheid schenken. Hoewel niemand de gerechtigheid van de Zoon zal evenaren.
Jezus – Hij die om ons geeft, die huilt met hen die huilen, die medelijden heeft met de zieken, de hongerigen, de vermoeiden, de verdwaalden, de gebrokenen van hart.
Zelfs in de donkerste tijden brengt nieuw leven licht en hoop. Ondanks de raketten en sirenes heeft ons team onvermoeibaar gewerkt om ervoor te zorgen dat zwangere vrouwen en jonge moeders in de basisbehoeften van hun baby’s kunnen voorzien.
Asa had God vijfendertig jaar lang trouw gevolgd, maar tegen het einde van zijn leven werd hij trots en sloot hij een verdrag met een buitenlandse koning in plaats van op de Heer te vertrouwen voor de overwinning.
De wolkkolom bij dag en de vuurkolom verlieten het volk van Israël NOOIT – gedurende hun gehele veertig jaar in de woestijn. Het moet een krachtig, verbazingwekkend schouwspel zijn geweest! Een wolk altijd voor hen uit! Vuur als een fakkel, elke nacht opnieuw.
Op dit moment is er een voorwaardelijk staakt-het-vuren tussen Iran en Israël/de VS. We zijn dankbaar voor dit vredesvenster dat ons allemaal in staat stelt om ’s nachts te slapen zonder wakker te worden van het geluid van raketalarm.
De Israëlieten waren omringd door moeilijkheden – een woest leger achter hen en een woeste zee voor hen. Vandaag de dag bevindt het volk van Israël zich opnieuw in een existentiële oorlog – raketten gericht op ons, velen in de wereld die leugens over ons verspreiden.
Een tijd voor oorlog, een tijd voor vrede – en een tijd om geboren te worden. Ondanks de oorlog komen er nog steeds nieuwe zwangerschappen bij, en terwijl vrouwen zich blijven afvragen of ze hun kind moeten laten aborteren of beschermen, blijft Be’ad Chaïm hulp bieden.
De apostel Paulus schreef een lange, aangrijpende lijst van de manieren waarop hij leed. Toch kon hij vol vertrouwen zeggen dat God de VADER VAN MEDEDOGEN en DE GOD VAN ALLE TROOST is. Wat een opmerkelijke uitspraak voor een man die zo veel leed.
David bevond zich vaak in moeilijkheden waarbij hij voor zijn leven moest vluchten vanwege een vijand. Toch schreef hij moedig dat God zijn toevlucht is, zijn schuilplaats, zijn kracht en zijn schild.
Job leed. Aanvankelijk toonden zijn vrienden in stilte medeleven, maar na verloop van tijd begonnen ze Job te vertellen dat het ‘zijn eigen schuld’ was dat hij leed.
Herodes had de macht van ketenen, bewakers en gevangenissen, maar Petrus en zijn vrienden hadden de macht van het GEBED.
De Israëlische pro life beweging Be’ad Chaim (Voor het leven) heeft op 2 februari weer bomen geplant in de Tuin van Leven bij het plaatsje Latrun (westelijk van Jeruzalem).
Deze week vieren we het Purimfeest ter herdenking van de overwinning van de Joden op hun vijanden in het land Iran (Perzië).
Bij Be'ad Chaïm zetten we ons in voor elke zwangere vrouw die in grote nood bij ons aanklopt, ongeacht ras, religie of etniciteit. Tot de bevolking die wij dienen behoren Israëlische Joden, veel Arabische Israëli's,
David schreef de prachtige woorden van Psalm 34 toen hij op de vlucht was, zich verstopte voor Saul en zich voordeed als waanzinnige in het gebied van de Filistijnen.
Toen ik dit las, vroeg ik me af: zou ik bereid zijn om mijn jas op een ezel te leggen? Mijn jas op de grond te leggen om door een ezel, door vuile voeten en kleverige modder te worden vertrapt?
Jozef had ervoor kunnen kiezen om medelijden met zichzelf te hebben, om na te denken wat het voor zin heeft om het te proberen - ik ben afgewezen, verkocht en ben nu gewoon een slaaf.