Nieuwsbrief mei 2026

Zelfs in de donkerste tijden brengt nieuw leven licht en hoop. Ondanks de raketten en sirenes heeft ons team onvermoeibaar gewerkt om ervoor te zorgen dat zwangere vrouwen en jonge moeders in de basisbehoeften van hun baby’s kunnen voorzien. Sommige moeders raakten hun huis en bezittingen kwijt door raketaanvallen. Anderen kampen met persoonlijke problemen en geweld in hun eigen huis. Weer anderen worstelen met innerlijke strijd. Wat de situatie ook is, we doen ons uiterste best om het leven van zowel moeder als kind te beschermen en te verdedigen. Uw vrijgevigheid verandert terreur in veiligheid en brengt concrete hulp en hernieuwde hoop voor moeders in heel Israël.

Dank u dat u samen met ons opkomt voor deze kwetsbare levens. Uw zorg en steun bieden troost wanneer dat het hardst nodig is. “Hoe gezegend is hij die oog heeft voor de hulpbehoevenden.” (Psalm 41:1)

EEN GEZICHT VAN HOOP

In ons kantoor in Be’er Sheva is er een schuilkelder waar moeders, buren en medewerkers hun toevlucht kunnen zoeken. Hier is Tohar, de baby op de voorkant van onze kalender voor 2026, die nu ondanks de oorlog sterk en zelfverzekerd staat. Haar gezicht is het gezicht van de hoop van het volk van Israël. Zelfs in het aangezicht van raketten en oorlog straalt De Toekomstige Hoop van Israël helder.

SAPIR EN HAAR ZOONTJE OSHRI

Sapir, een jonge alleenstaande moeder, woont in Eilat met haar twee zoons. Haar baby Oshri vierde op 30 januari zijn eerste verjaardag. Zijn vader, een Tanzaniaan, woont niet bij hen, maar komt elke dag op bezoek. De zus van Sapir, Nuriel Dubin, kwam om het leven bij een raketaanval van Hezbollah op 24 maart 2026 in Boven-Galilea. Nuriel zou in september trouwen. 13 april zou haar 27e verjaardag zijn geweest. Dank u voor uw gebeden dat Sapir en haar familie troost mogen vinden en de kracht hebben om verder te gaan met hun leven na deze tragedie.

ANASTASIA EN HAAR ZOONTJE RAPHAEL DAVID

Anastasia, de gescheiden moeder van twee kleine kinderen, vertelde over haar ervaringen met een raketaanval in Arad, een stad waar veel huizen werden verwoest en mensen omkwamen. Be’ad Chaïm bood haar liefde, medeleven en een geschenk aan om haar leven wat gemakkelijker te maken.

"Ik wil jullie vertellen over Raphael David. Hij is al een jaar en vier maanden oud en loopt en rent overal rond. Hij is een heel nieuwsgierig en vrolijk kind dat graag de wereld ontdekt.

Raphael David ging naar de crèche toen hij 4 maanden oud was, en hij heeft zich daar prachtig ontwikkeld.

Hij kan mama, papa, oma, fopspeen en fles zeggen.

Toen Raphael David 9 maanden oud werd, zijn de vader en ik uit elkaar gegaan. Hij houdt wel contact met hen, maar niet dagelijks, dus ben ik momenteel zowel de moeder als de vader. Het is erg zwaar, vooral omdat ik momenteel niet werk vanwege een psychische beperking door PTSS.

We zijn voorlopig bij mijn moeder ingetrokken, totdat we weer op eigen benen staan en een klein appartement vinden waar veel liefde in past. Tot mijn grote schrik viel er vanwege de oorlog een raket in onze stad Arad, en dat was het engste moment dat ik ooit als moeder heb meegemaakt. Het alarm ging af en we waren net de schuilkelder ingegaan toen er een wilde, luide knal klonk die de hele schuilkelder deed trillen. Het was gevuld met rook en stof en de mensen bleven maar schreeuwen. Te midden van deze waanzin stond ik daar en omhelsde mijn twee kinderen zoals ik ze nog nooit eerder had omhelsd. Even merkte ik dat ik afscheid nam van mijn twee kleine kuikentjes. Godzijdank was er geen schade aan ons lichaam of onze bezittingen... Maar de ziel blijft voor het leven gekwetst. Ik wil jullie uit de grond van mijn hart bedanken voor jullie hulp en steun.

ADRIANA EN HAAR ZOONTJE AVDIEL

Adriana, een dappere vrouw uit Zuid-Amerika, verhuisde naar Israël om een leven op te bouwen met haar Israëlische partner, maar kwam terecht in een gevaarlijke relatie. Omdat ze nergens anders terecht kon, vonden zij en haar zoontje, Avdiel, veiligheid en hoop in ons huis voor moeders, waar ze uiteindelijk de kracht vonden om een nieuw leven op te bouwen in Arad. Tragisch genoeg werd hun nieuwe vrijheid verwoest toen een raketaanval hun huis vernietigde. Ondanks dat ze alles kwijt was, stuurde Adriana een ontroerend bedankbriefje, waarin de ongelooflijke veerkracht tot uiting komt die ze met onze steun blijft tonen.

Hier is de vertaling:

Hartelijk dank aan het Lilach Center [het zwangerschapscentrum van Be’ad Chaïm] voor al jullie steun aan mij. Het Lilach Center is gewoon een deel van mij. Jullie waren bij me in een van de moeilijkste periodes van mijn leven, toen ik op het punt stond te bevallen en niet wist waar ik moest wonen, waren jullie er voor me. Jullie zijn boodschappers van God. Jullie blijven me steunen in deze zeer moeilijke tijd waarin mijn huis door raketten is verwoest. Bedankt, Lilach Center. Bedankt voor al jullie vriendelijkheid en steun, en heel veel dank aan mijn dierbare consulente Yael. Ik zal nooit vergeten hoeveel jullie me hebben geholpen. Moge God jullie zegenen.

OLIVIA EN HAAR DOCHTERTJE ADEL

Olivia was bezig met de planning van de tweede verjaardag van haar dochter Adel toen haar wereld plotseling instortte. Raketaanvallen verwoestten haar huurappartement, waardoor ze dakloos werd en haar huisbaas de huur opeiste. Op zoek naar veiligheid vanuit de oorlog in Oekraïne was Olivia naar Israël gekomen, om daar vervolgens met een nieuwe crisis geconfronteerd te worden. Terwijl haar ouders in het door Rusland bezette Oekraïne achterbleven, kwam Be’ad Chaïm in actie en gebruikte donatiegelden om de huur en de kosten van levensonderhoud te dekken voor Olivia en de peuter Adel, die nu zijn geëvacueerd naar een hotel bij de Dode Zee.

JASMINE EN HAAR ZOONTJE ADAM

De achttienjarige Jasmine staat er als alleenstaande moeder voor, terwijl ze haar acht maanden oude zoontje Adam opvoedt. Hun wereld stortte letterlijk in toen een raket hun huis in het zuiden trof en hun ramen vernielde. Op dat angstaanjagende moment wendde ze zich tot onze consulente Oxana, voor steun. Be’ad Chaïm verstrekte onmiddellijk geld voor babybenodigdheden en noodhulp. Jasmine en Adam zijn nu veilig in een hotel, in afwachting van de reparatie van hun huis.

YAFA EN HAAR DOCHTERTJE GEFEN

Yafa (39), een makelaar uit Jeruzalem, zag haar bevredigende leven verwoest worden nadat ze het bloedbad tijdens het Nova-festival op 7 oktober had overleefd. Ze hield er een diep trauma aan over en was niet meer in staat om te werken of alleen het huis te verlaten, waardoor ze afhankelijk was van therapie en overheidssteun. Terwijl ze worstelde om te herstellen, raakte ze zwanger, maar haar partner liet haar in de steek. Nu ze alleen, zwanger en getraumatiseerd was, bracht de sociale dienst haar in contact met ons Operatie Mozes-programma. We hebben haar onmiddellijk verwelkomd en haar en haar ongeboren dochter de nodige steun en stabiliteit geboden. Op 2 februari, op Yafa’s eigen verjaardag, beviel ze van haar dierbare dochtertje. Het was een moeilijke bevalling en ze lag al vier dagen in het ziekenhuis voordat baby Gefen eindelijk ter wereld kwam. Yafa was zo blij dat ze haar dierbare baby eindelijk in haar armen kon houden. Yafa’s ex-partner had aangegeven dat hij zijn dochter in het ziekenhuis wilde bezoeken. Uiteindelijk kwam hij niet opdagen. Hij heeft zijn dochter nu twee keer bezocht, maar hij maakt geen deel uit van Gefen’s leven. Yafa wil de juridische procedure starten zodat ze kinderalimentatie van hem kan ontvangen. Sinds 28 februari, toen de oorlog met Iran begon, is het niet gemakkelijk geweest voor Yafa. Gelukkig heeft ze een schuilkamer in haar appartement en hoeft ze haar huis niet uit om een schuilplaats te zoeken. Maar de alarmen herinneren haar aan 7 oktober en ze doet haar uiterste best om niet teruggesleurd te worden in die ervaring. Gefen helpt haar haar gedachten te verzetten en Yafa zegt dat ze het liefste meisje is dat je je kunt voorstellen. De hulp van Be’ad Chaïm is een baken van licht geweest na zo’n donkere periode. Het meubilair en de maandelijkse bonnen zijn voor haar een geschenk uit de hemel. Uw voortdurende gebeden voor Yafa en Gefen worden zeer gewaardeerd. Moge haar dierbare baby Gefen haar helpen om het trauma dat ze heeft meegemaakt te overwinnen.

ISABELLE EN HAAR DOCHTERTJE ELMA

Net als bij velen stond het leven van Isabelle in Be’er Sheva op zijn kop toen raketaanvallen haar huis beschadigden. Als moeder van zes kinderen staat ze onder enorme druk: ze kampt met PTSS als gevolg van een gewelddadig huwelijk uit het verleden, terwijl ze voor haar drie maanden oude dochter Elma zorgt. Vanwege strenge reisbeperkingen woont haar partner vaak op de Westelijke Jordaanoever, waardoor ze er alleen voor staat, inclusief het met de kinderen naar schuilkelders rennen tijdens luchtaanvallen. Ondanks het trauma van een risicovolle, onverwachte zwangerschap en de angst voor een zesde keizersnede, is Isabelle nu vervuld van vreugde dat ze voor het leven heeft gekozen. Ze koestert haar prachtige dochtertje, dat aanbeden wordt door haar oudere broers en zussen – vooral door haar vijftienjarige zus, die het heerlijk vindt dat ze eindelijk een zusje heeft naast haar vier broers. Be’ad Chaïm biedt met trots financiële steun aan dit veerkrachtige gezin in deze moeilijke tijden.

ADI EN HAAR DOCHTERTJE ELIOR

Op slechts twintigjarige leeftijd heeft Adi een uitdagend jaar als jonge moeder doorgemaakt. Na een moeilijke periode waarin haar man door zijn drugsverslaving de hele nacht wegbleef, vond Adi acht maanden lang onderdak bij haar moeder in het noorden van Israël. Terwijl ze de echtscheidingsprocedure in gang zette, stemde ze ermee in haar man nog een kans te geven nadat hij beweerde nuchter te zijn, werk te hebben en niet ver van haar moeder te wonen. Momenteel gaat het beter met het stel en heeft Adi een tijdelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering gekregen. Ze beschrijft haar dochtertje, Elior, als een vrolijk, sociaal en energiek kind dat net is begonnen met staan. Enkele weken geleden vierde ze haar eerste verjaardag met een klein feestje. De sociale dienst bood gesubsidieerde kinderopvang aan, maar Adi kiest ervoor om haar dochter voorlopig thuis te houden, in de hoop in de toekomst de middelbare school af te maken.

Adi is dankbaar dat ze ons heeft gevonden toen ze hulp nodig had en schreef deze brief:

"Ik wil even een paar woorden schrijven om jullie te bedanken. In een tijd waarin ik me zo onzeker voelde en het leven zwaar was, was de hulp die jullie me gaven echt een lichtpuntje in de duisternis. Naast de praktische hulp voelde ik dat jullie in me geloofden en het beste met me voorhadden. Dit gevoel gaf me de kracht om door te gaan, mezelf niet op te geven en me te richten op het opbouwen van een betere toekomst voor mijn dochter en mij.

Dankzij jullie steun kon ik op eigen benen staan, sterk zijn en de toekomst met meer zelfvertrouwen en hoop tegemoet treden. Het is geweldig dat er mensen zijn die ervoor kiezen om anderen met heel hun hart te helpen. Jullie hulp heeft mijn leven veranderd – en ik ben daar het levende bewijs van. Nogmaals hartelijk dank."

Adi

Klik hier om de Nieuwsbrief als PDF te downloaden