SANDY’S OVERDENKING
Want U hebt mijn nieren en nieren gevormd;
U hebt mij geweven in de schoot van mijn moeder.
Ik prijs U, want ik ben ontzagwekkend en wonderbaarlijk gemaakt;
Uw werken zijn wonderbaarlijk, dat weet ik maar al te goed.
Mijn gestalte was voor U niet verborgen,
toen ik in het verborgene werd gevormd,
toen ik in de diepten van de aarde werd geweven.
Uw ogen zagen mijn ongevormde lichaam;
alle dagen die voor mij bestemd waren,
stonden in Uw boek geschreven,
nog voordat er ook maar één daarvan was.
Psalm 139:13-16
David vervolgt: „Uw werken zijn wonderbaarlijk.” Let op de verschuiving van het observeren van zichzelf naar het aanschouwen van Gods bredere scheppingswerk. Het menselijk lichaam is een meesterwerk van goddelijke creativiteit, maar het is slechts een glimp van het grotere wonder: Gods kracht, wijsheid en liefde die in de hele schepping verankerd zijn. En David sluit vol vertrouwen af: „En dat weet mijn ziel heel goed.” Hij gokt niet; hij is er zeker van. Deze lofprijzing vloeit voort uit ervaringskennis – een ziel die er diep van overtuigd is dat Gods werken goed zijn. Als we in fysieke zin al zo wonderbaarlijk zijn gemaakt, hoe veel ontzagwekkender is dan Gods werk in de nieuwe schepping – wanneer Hij harten verlost, levens herstelt en gedachten vernieuwt? De God die je in de schoot van je moeder heeft gevormd, weeft nog steeds genade in het weefsel van je geestelijke reis. Hier bij Be’ad Chaïm krijgen we te maken met veel vrouwen die zeggen: ‘De baby was niet gepland.’ Toch is het leven van elk kind door God gepland, ‘bewust ontworpen’ door de hand van een liefhebbende Vader. ‘Ontzagwekkend gemaakt’ drukt een gevoel van ontzag uit voor het wonder van de schepping van het leven. Alleen God kan scheppen – de mens kan herscheppen, veranderen, aanpassen, maar alleen God is de schepper van het leven. Net zoals God Adam uit stof vormde en hem leven inblies (Genesis 2:7), zo ontwerpt Hij op ingewikkelde en doelbewuste wijze elke unieke persoon. Wetenschappers kijken slechts naar de biologie van nieuw leven, maar de aanwezigheid van God, zelfs in de diepste duisternis van de baarmoeder, getuigt van meer dan alleen biologie – het getuigt ervan dat God doelbewust leven weeft en de dagen plant nog voordat er ook maar één is. Deze openbaring zou ieder van ons ertoe moeten brengen de baby in de baarmoeder te zien als een mens die het leven verdient, en ieder mens als een wonder te beschouwen. Zoals David schreef, kan onze ziel heel goed weten dat God goede bedoelingen heeft met ons leven.
